We wzajemnych kontaktach ludzi ważne jest zaufanie. Budowanie go i rozwijanie jest procesem, pozwalającym sprawdzić, czy zawierzenie drugiemu człowiekowi swoich problemów nie spotka się z odtrąceniem czy z ośmieszeniem. Jeśli umocni się zaufanie, można poszerzać granice otwartości, szczególnie gdy wcześniejsza wiedza o tym człowieku i obserwacja jego postępowania wobec innych ludzi potwierdza, że jest lojalny i dotrzymuje słowa. Wyrazem utrwalenia się dobrego kontaktu jest akceptacja drugiej osoby. Na ogół wyczuwa się instynktownie, ale lepiej jest wyraźniej sygnalizować, mówiąc na przykład : jesteś dobry, lubię cię. Akceptacja ze strony drugiej osoby nie oznacza, ż e podobają się jej wszystkie czyjeś zachowania. Zauważając popełniony przezeń błąd, ma on prawo wyrazić swe krytyczne zdanie. Nie jest to krytyczna ocena całej osoby, bo przecież akceptuje ja taką, jaka jest, lecz sygnałem, że trzeba przemyśleć swe zachowanie i może w rezultacie nawet je zmieniać. akceptacja ze strony innych osób wiąże się z samoakceptacją. Gdy akceptujesz i lubisz siebie, łatwiej ci akceptować i polubić innych. Gdy jesteś nieufny i podejrzliwy wobec innych, będziesz posądzać ich o złe zamiary. Staniesz się zamknięty w sobie, spięty, będziesz czuł się zagrożony.