Kontakt i porozumiewanie się dotyczą nie tylko dwóch osób i nie zawsze są oparte na zasadach całkowitej równości. Wynika to z różnych ról społecznych pełnionych przez ludzi. Pełnienie przez ludzi niektórych z nich uprawnia do ingerowania w sprawy innych osób. Dotyczy to na przykład ludzi, którzy ze względu ogólną niedojrzałość czy brak przygotowania nie potrafią jeszcze kierować swoim postępowaniem czy wykonywać samodzielnie zadań, zarówno w swoim osobistym interesie, jak i w interesie danej grupy. Czuwanie nad rozwojem dziecka to zadanie przede wszystkim rodziców. Ich rola polega na spełnianiu funkcji żywicieli i opiekunów, opiekunów także na wspieraniu rozwoju potomstwa i wspomaganiu w kształtowaniu w jego osobowości. Pewne wymagania rodziców względem dzieci ograniczają ich możliwość decydowania o sobie we wszystkim, mogą więc budzić sprzeciw i opór. Powstające problemy wychowawcze wymagają różnych zachowań rodziców, na przykład tworzenia przyjaznej atmosfery w domu a czasem wymierzania kary, interesowania się bieżącymi sprawami dziecka, wdrażania go do wypełniania obowiązków domowych i zapoznanie z regułami życia wśród innych ludzi. Ważne jest też sprzyjanie aktywności i inicjatywie dziecka w rozwijaniu kontaktów z otoczeniem pozarodzinnym.